19 februari 2008 - Stel je eens voor… Het begint allemaal met Flow. Althans, een soort Flow. Je beweegt jou eencellig dingetje door een zee van…ja dat wil ik eigenlijk niet weten. Onderweg eet je van alles wat je tegenkomt. Hapje hier, hapje daar: groeien maar! Langzaam word je groter, de tijd verstrijkt. Het is tijd voor een evolutie! Kies je voor een grotere bek? Kies je voor voeten in plaats van vinnen? Je kiest voor voeten. Zwemmen word lastiger, maar je zult het nog even uit moeten houden. Schrok, schrok: eet alles op! En weer is daar de tijd voor evolutie: je groeit een derde been. Je eet en je evolueert, zo herhaalt zich dat een aantal malen. Totdat je ervoor kiest om niet nog een vierde lip op je onderbeen te plaatsen, maar ervoor kiest om in lucht te kunnen ademen!

Dat is natuurlijk stom hé, sukkel. Proestend en kuchend ga je het water uit, als je zuurstof nodig hebt is de zee niet echt “da place to be”. Op het land aangekomen ontdek je een stortvloed aan nieuwe mogelijkheden. Nog steeds moet je eten om verder te komen maar je kunt nu hoogontwikkeld gereedschap gebruiken om te jagen op andere op het land levende wezentjes. Dus ga je met je speer op jacht. Je eet en warempel: je evolueert! Deze keer lijkt toch anders; je bent ineens veel dikker en hebt nog meer voedsel nodig. De oorzaak laat snel van zich horen als er met een luidde PLOP! een tweede “jou” uit je laagstgelegen lichaamsopening schiet. Vanaf dit moment gaat het allemaal snel. Er zijn er twee van jou, vier, acht, zestien, twee miljoen. Jullie zijn een volk! Nu bekijk je het niet meer vanuit jou ogen. Je wordt verheven ver boven deze wezentjes. Er moet iemand voor ze zorgen en het lijkt dat jij deze iemand zal moeten zijn. Je noemt je “onderdanen” Ylgu’s. Al snel kom je tot een conclusie. Jou Ylgu’s kunnen nooit samen leven met de naburige wezentjes. Je besluit om ze aan te vallen en als de rook is weggetrokken blijkt dat de buren niet waren opgewassen tegen jouw zes benige, drie lippige wezentjes die eten met een heel andere opening dan de mond.

Je hebt nu meer land, meer voedsel en dus de mogelijkheid om je Ylgu populatie uit te breiden. Je natie groeit en volkeren vallen voor je al waren het mieren waar je over heen loopt. Soms bijt een van die miertjes maar tegen de overmacht van jou maatje 43(000.000 inwoners telt de populatie nu) kan hij niks beginnen. Het probleem is echter dat je over bijna heel de wereld regeert. Je kunt niets meer veroveren, maar hebt nog steeds honger naar nog meer macht. Ze zeggen toch altijd the sky is the limit? Niet wat jou betreft en je volk breidt zich uit en nu overal in het universum…

Als het aanslaat – en dit verwacht ik wel – is het een prachtig concept. Binnen no-time zijn er honderden sites in de lucht waarop je alles kan vinden over ‘Spore’. Deze game geeft je volgens de ontwikkelaars zoveel vrijheid dat je alles kan doen wat je nodig acht. Het is een beetje het principe van Sims maar dan aan de haren meegesleurd naar mega niveau. Wordt het een game voor mensen die echt games willen spelen of gaat het meer de Sims kant op, voor mijn zusje van vijf en mijn oma van 70 vraag ik me dan af. Naast het spel zelf zal dit ook een grote factor zijn om het spel al dan niet te spelen. Ik ga immers mijn handen niet vuil maken aan zo’n vieze mainstream game, al is hij nog zo goed.

Nu is er nog vrij weinig bekend over het spel en is dit stukje dan ook vooral speculatie gemengd met een hoop onzin. Toch kon deze game zélf wel eens revolutionair worden. De bedenker van het spel heeft zijn sporen (ha, ha) in ieder geval al verdiend als het om het bedenken van een spel concept gaat. Misschien spelen we over 10 jaar wel alleen Spore omdat alle andere games overbodig worden. Misschien groeit Spore wel uit tot dé game van het decennia! Misschien wordt Spore wel de game die games voor altijd op de kaart zet zonder verder commentaar van Thompson & Co! Of misschien flopt de game wel. Waarschijnlijk komen we er snel achter, de game zit er immers aan te komen. Sowieso lijkt dit er mij eentje om in de gaten te houden. Als je dat nog niet in de gaten had, spoor je volgens mij niet helemaal…