4 februari 2009 - Weer een maandje voorbij, wederom een column van mij. Eens even kijken wat mij op dit moment bezig houdt wat met games te maken heeft... Op het eerste gezicht eigenlijk niets. Het is een rustig maandje, ik speel niet erg veel. Als ik toch begin te typen dan zijn de eerste paar dingen die ik op papier zet: geld gebrek, Killzone 2, Nederlandse ontwikkelaars... Oow, en pac-man. Ja, pac-man is leuk.

Geld gebrek dus. Door een hele rotzooi aan supergames in het najaar zit ik persoonlijk nog steeds in een financiële crisis. Ik speel vooral oude games, en dat is ook wel weer eens leuk. Ik begon met Warcraft 3 (hij blijft goed) en zakte zo verder af in games historie. Ik kon mij er eindelijk toe zetten om niet te letten op graphics en nieuwigheid in de games en heb eens wat ontzettend oude dingen gekocht of gedownload. Concepten als Bomberman, Tetris, Pong en vooral Pac-Man blijken tijdloos te zijn en hebben mij weer ontzettend veel fun laten beleven. Van veel van de games zijn gratis varianten te downloaden die niet onderdoen voor het origineel en er vaak nog beter uitzien (en beter klinken) dan de oorspronkelijke variant. Ik kan iedereen dan ook aanraden eens het web op te gaan om deze te zoeken want geloof mij, je beleeft er echt een hoop plezier aan. Zo ben ik op het moment level na level aan het halen met onze drie-kwart-pizza-held, terwijl ik enkele maanden geleden nog geen half level kon spelen zonder het spel saai te vinden. Met gewoon een beetje fantasie en een roze bril op is die ouwe meuk zo slecht nog niet eens.

Killzone 2 en Nederlandse ontwikkelaars zijn de volgende punten waar ik al een tijdje mee in mijn hoofd zit. Toen ik gisteren verdwaald voor de tv zat te zappen zag ik ineens geweldige beelden van KZ2. Het bleek “het nieuws” te zijn en er werd gesproken over “een van de grootste multi-media projecten ooit, gemaakt aan de Heerengracht te Amsterdam”. Natuurlijk was ik meteen volledig into het nieuws en hapte maar al te graag hetgeen werd verteld naar binnen. We zijn goed bezig hier in Nederland; Sony’s belangrijkste game van 2009 komt van Neerlandse bodem en ook Overlord 2 (een game waar ik erg op zit te wachten) is een game die zeker hoge ogen gaat gooien. We zijn misschien niet meteen een land waar je aan denkt als je het over games hebt, maar er wordt hard aan de weg getimmerd.
Het mooie is dat het makkelijker is om door te breken in “games-land” dan het geval is in de muziek of filmindustrie. Ik vergelijk deze drie met elkaar omdat ze wat mij betreft van hetzelfde belang zijn. Games, films en muziek zijn soortgelijke media. Als je als artiest uit Luxemburg komt dan zul je nog flink moeten kluiven voordat je in Amerika aan de bak komt, als het al mogelijk is. Een film uit België heeft nog niet 10% van de kans op wereldwijde faam als een Amerikaanse film. Bij games echter, is dit minder belangrijk. Who cares waar de studio staat? Zolang de game maar vet is! Dit is dus dé markt bij uitstek voor Nederlanders, een markt die ook voor kleinere landen te penetreren is en waarin wij (zo blijkt uit het Nederlandse programmeer talent) ook kunnen uitblinken. Ik verwacht dan ook veel van Nederland in de nabije toekomst op dit gebied. Want waarom heeft Nederland, een land wat vooruitstrevend is waar het om nieuwe ideeën gaat, een land met een volkje dat nieuwe kansen op duizenden kilometers afstand ruikt, deze markt nog niet volledig omarmt? Dat is een vraag waarover ik mijn hoofd dagen kan breken zonder een antwoord te vinden.

Misschien,.. nee: Waarschijnlijk heb je niets gehad aan het lezen van deze column en denk je met weemoed terug aan de verloren tijd die je nooit meer terugkrijgt na het lezen hiervan. Toch denk ik dat ik ergens een punt raak in het stukje over Nederlandse game ontwikkelaars. Ik zal in iedergeval elke ontwikkeling op de voet volgen. Of je het er nu met me over eens bent of niet, dat is jouw mening.

Terwijl ik dus aan de ene kant terug val in retro-gaming, denk ik aan de andere kant aan future gaming. Waar zijn we beland en waar gaan we nog terecht komen? Het is giswerk waarvan slechts dromerige types met glazen ballen zullen zeggen dat ze een antwoord hebben. Ik maak me er pas druk over als het daadwerkelijk is gearriveerd: wanneer de toekomst niet meer de toekomst is. Het heet toch niet voor niets toekomst?