Het is één van de vele jongensdromen die iedereen wel eens heeft gehad, om als ninja door het leven te gaan. Het beschermen van onschuldige mensen, vuile trucjes uithalen tegen vijanden en de stealth missies zijn allemaal vette aspecten van dit leven. Helaas was dit bestaan niet altijd even vrolijk. Vetes tussen samoerai en ninja’s liepen vaak uit op vele doden. Voor een ninja-clan zijn de samoerai echter niet het enige gevaar. Ook andere ninja-clans zijn er op uit om rivalen uit de weg te ruimen. Ryu Hayabusa weet hier alles van. Zes maanden na de gebeurtenissen uit Ninja Gaiden heeft Ryu net zijn dorp opnieuw weten op te bouwen. Na een training met een nieuwe tempel priesteres Momiji wordt zij aangevallen door leden van de Black Spider Clan. Hier begint het verhaal van Ninja Gaiden Dragon Sword voor de DS. Ryu gaat natuurlijk onmiddellijk op zoek naar haar. De leider van de Black Spiders blijkt op zoek te zijn naar de Eye of the Dragon. Na enkele vreemde gebeurtenissen vind Ryu een zogenaamde Dark Dragonstone. Hiervan bestaan er acht exemplaren en wanneer deze samenkomen, zal een gigantische kracht vrijkomen. Daarom gaat hij ook op zoek naar de andere zeven stenen.
Een enorme gok
Tijdens deze zoektocht zal er behoorlijk wat actie je tegemoet komen. In Dragon Sword gaat dit echter een beetje anders dan spelers van de serie gewend zijn. Om te beginnen speel je het spel met de DS in de hand, zoals je ook hem ook in Brain Training vasthoudt. Hierdoor krijgen de omgevingen meer diepte. Team Ninja heeft daarnaast ook nog een grote gok gemaakt door de besturing volledig via de touchscreen te laten functioneren. Je loopt rond door op het scherm een richting aan te wijzen. Met simpele slagen over de touchscreen laat je Ryu aanvallen. Met korte tikjes op het scherm gooi je Shuriken-sterren weg of schiet je met pijl en boog. Er zijn echter ook combo’s te maken. Wanneer je omhoog tekent zal Ryu bijvoorbeeld springen en als je dan in de lucht weer naar beneden krast knalt Ryu met een krachtige slag op de grond. Je kunt ook vijanden de lucht in gooien waarna Ryu er achteraan springt en ze vervolgens op de grond smijt. De enige functie die alle andere knoppen hebben zijn om te blokken. Druk op welke knop dan ook, gevolgd door een tik op het scherm en Ryu zal die kant op rollen om aanvallen te ontwijken. De gok die Team Ninja heeft genomen pakt dan ook goed uit, want het spel speelt erg lekker op deze manier en het is zo ook erg toegankelijk.
|
|
In de eerste paar hoofdstukken van het verhaal kun je nog gewoon in wilde weg op het schermpje krassen en makkelijk alle Black Spider Clan ninja’s of Fiends verslaan. Later in het spel zul je echter wel wat meer strategie moeten toepassen. Vanaf hier beginnen dan ook enkele kleine probleempjes met de besturing naar voren te komen. Af en toe worden namelijk slagen aangezien voor tikken en vice versa, waardoor je midden in een combo bijvoorbeeld met Shurikens begint te gooien. Door de diepte in de omgevingen komt dit vaker voor wanneer er achter in het scherm wordt gevochten. Ook als je probeert naar een hoger platform te springen lukt het niet altijd om in de goede richting te komen. Je moet dan namelijk zowel een beweging omhoog maken als aangeven dat je naar achteren wilt gaan. Hierdoor sta je soms een tijdje alleen maar omhoog te springen. Een ander minpuntje aan deze besturing is dat er maar weinig mogelijkheden zijn. Hierdoor zit het spel vooral vol met gevechten en wat minder met platform elementen, wat toch erg jammer is. Toch voelt alles erg soepel aan en speelt het ook erg fijn.
Één van de mooiste DS-games
Ook de graphics zijn erg aangenaam. Ninja Gaiden Dragon Sword weet echt bijna alles uit de handheld te trekken. De omgevingen zelf zijn in 2D geanimeerd, zodat de personages, die wel in 3D zijn er zo goed mogelijk in kunnen uitblinken. Dit pakt erg goed uit, maar het had nog veel beter gekund. Dit wordt getoond tijdens de baas-gevechten. Hierbij is het hele level namelijk wel in drie dimensies getekend. De bazen variëren van gigantische draken tot vreemde ijsspugende monsters, maar ze zien er stuk voor stuk echt geweldig mooi uit. Bij deze gevechten blinkt het spel dan ook uit als één van de mooiste DS-games van dit moment en laat het in alle aspecten de kracht van het apparaat zien. Wat dan wel weer jammer is, is dat de bazen meestal stukken makkelijker zijn te verslaan dan sommige Fiends die je tijdens het spel tegenkomt. Deze balans is dus niet optimaal.
Ook jammer is het feit dat er geen gesproken teksten in het spel zitten. Dialogen worden doormiddel van tekst in het scherm verteld onder erg mooie tekeningen. Geregeld hoor je dan wel een kreun of een ander geluidje van het personage dat aan het woord is. De krijsen van Ryu die je bij elke aanval te horen krijgt zijn daarentegen wel erg vet en ook de andere geluidseffecten zijn erg goed. Als je bijvoorbeeld gebruik maakt van de Ninpo-aanval (een magische super aanval) waarmee je bliksemschichten op je vijanden afschiet hoor je de grond schudden. Ook de oosterse achtergrond muziek past er perfect bij. Team Ninja heeft echt hun best gedaan om elk detail goed te krijgen.
Herspeelbaar entertainment
Hierdoor is het spel vermakelijk genoeg om meerdere keren te willen spelen. De dertien hoofdstukken zijn namelijk in acht tot tien uren wel doorgespeeld. Dit wordt nog aantrekkelijker gemaakt door de vele vrij te spelen moeilijkheidsgraden. In het normale spel speel je alleen het eerste hoofdstuk met Momiji. Met haar kun je ook goed leren om gaan met de besturing, maar ze is lang zo sterk niet als Ryu. Één van de te unlocken mogelijkheden is dan ook om het hele spel met haar door te kunnen spelen. Zo blijft het spel keer op keer vermakelijk. Er bestaat ook nog een uitdaging in de vorm van je prestaties tijdens een hoofdstuk. Op elk einde van een level wordt je namelijk hierop beoordeeld met een rank als ‘Head Ninja’, wat dan ook gelijk de beste rang is. Ninja Gaiden Dragon Sword blijft zo tot het einde aan toe boeien.
Het risico dat Team Ninja heeft genomen met de besturing is in ieder geval een goede gok geweest. Het spel speelt namelijk erg fijn en alles voelt gemakkelijk aan. Toch is het niet helemaal perfect. Door de weinig mogelijkheden die met de touchscreen beschikbaar zijn is het spel volgepropt met actie en is er minder gedaan met platformelementen. Toch neemt dit het plezier niet weg en is het spel zelfs aantrekkelijk om meerdere keren door te spelen. Daarnaast is dit echt als één van de mooiste DS-games tot nu toe te benoemen. Door de omgevingen tijdens de normale gedeelten in 2D te tekenen en de personages wel in drie dimensies te houden voelt dit wel een beetje goedkoop aan, maar de personages springen er op deze manier wel mooier uit. Tijdens de baasgevechten laat het spel echter pas zien wat het systeem aankaan. Helaas zijn deze gevechten meestal wel veel te makkelijk te halen. Ook het geluid is prima in orde, waardoor je echt in de sfeer van het verhaal wordt getrokken. Al met al heeft Team Ninja dus een super spel neergezet op de Nintendo DS.
|
|
|
|
|
Main
Left 4 Dead
| Uitgever: Valve/EA
| Uitgever: Nintendo
Postvak: Niet ingelogd
Stemmen: 362
| Door: Robin Kooistra
.gif)
Spel is idd nice, maar heeft zo z'n minpunten. Keep it up!
