Een nieuwe franchise was geboren…
Toen de PlayStation 3 officieel lanceerde werden we direct geconfronteerd met een harde shooter franchise die de hele wereld zou doen veranderen. Dit bleek Resistance: Fall of Man te zijn, welke een succesvolle game bleek te zijn van Insomniac Games, ook wel bekend van de Ratchet & Clank games. Inmiddels zijn we al weer enige tijd verder en dus is nog meer kwaliteit een vereiste gebleken. Als launch titel was Resistance: Fall of Man zeker geen slechte titel, maar het liet nog niet de uiteindelijke kracht van de PS3 zien. Laten we hopen dat dit deel ons dan ook nog meer op onze wenken kan bedienen.
Deel 1 liet al zien dat de vijand over flinke manschappen bezit en in dit deel krijgen we te maken met de voorganger van de mensheid die hun woonplaats terug komt innemen, althans, zo beschrijft de opponent het. Het spel start in principe waar de eerdere game eindigde. Sergeant Hale, de hoofdrolspeler, wordt meegenomen naar het koude IJsland door een black-ops groep. Een kleine 2 jaar later ben je echter aanbeland in San Fransisco. Hier kun je echter weer flink op je hoede zijn want ook hier zijn de Chimera, net als in Londen, de bezitters van de omgevingen. Heel Amerika lijkt overmeesterd te zijn door de monsters en er loopt zelfs ook het een en ander rond in de stad Chicago, waar je ook nog een bezoek aan zult brengen. De game speelt zich zoals bekend in het verleden af, en dus niet in de toekomst, zoals je zou denken als je het wapentuig voor het eerst ziet. Net na de Tweede Wereldoorlog breekt namelijk de grootste oorlog ooit uit en ditmaal is het geen gevecht dat door de mens zelf gestart is. De aarde is namelijk volgens de Chimera toe aan een nieuwe eigenaar en het is dan ook grotendeels aan jouw om dit vanzelfsprekend tegen te houden. Echter zul je aan het begin merken dat niet alles helemaal goed met jou gesteld is. Laten we hopen dat jij het dan ook zult overleven met de rest van de manschappen die nog over zijn in Amerika…
Singleplayer beleving is niet ultiem, en wat lineair
Om maar direct met de deur in huis te vallen: De singleplayer waarmee je te maken zult hebben is vrij lineair. Op zich komt dit deels door het verhaal dat hiermee intact wordt gehouden. Echter loop je net zoals in bijvoorbeeld Half-Life vooral door een grootse gang die wel enige breedte met zich meebrengt, maar in zijn geheel scripted is en dus niet echt goed herspeelbaar zal zijn. Deze indruk krijg je door de grote logica van navigering en de obstakels die je de weg wijzen en vaak wel erg opvallend statisch over zullen komen. Weliswaar brengen de diverse acties in de game wel enige variatie met zich mee. Zo zijn er vijanden die aanwezig zijn en die je moet om zien te leggen op steeds weer verschillende manieren. De ene maal is het de bedoeling ze in een val te lokken, en de andere maal zul je simpelweg al het wapengeschut voor de dag moeten halen om ze neer te kunnen krijgen, en dat maakt de gameplay iets minder eenzijdig dan je op het eerste moment zult verwachten. Daarnaast is er meer interactiviteit dan in de meeste games aangezien jouw karakter simpelweg ook kan communiceren. Je kunt weliswaar zelf niet kiezen wat je zegt, maar omdat het hoofdkarakter zelf ook orders uitdeelt, raak je wel iets meer verstrikt in het verhaal dan in veel andere games het geval is. De tussenfilmpjes zijn daarnaast goed gecombineerd met de gameplay en het gebrek aan laadtijden laat alles goed doorlopen, waardoor het meeste vrij intens blijft.
Resistance 2 draait nog meer dan ooit om puur knallen en losgaan zoals in Serious Sam bijvoorbeeld karakteristiek van toepassing is. De tegenstanders komen met bossen tegelijk op je scherm binnenvallen en dat zorgt voor het nodige schietwerk van dien, en dat zonder enige framedrop. Het wisselen van wapens en het oprapen van ammo is dan ook een handeling die continu uitgevoerd moet worden, zij het dat je meestal wel genoeg zult vinden om jezelf mee te kunnen verdedigen. De wapens bevatten zowel een primary als secondary aanvalsmogelijkheid wat daarnaast de mogelijkheden wat meer uitstrekt, en tevens zul je moeten bedenken met welk wapen je het beste uit de voeten kunt. Is de sniper een goede keus? Of ga je toch voor een modern uitgevoerd RPG-wapen dat wat minder kogels met zich meebrengt? Het spel is helaas niet echt spannend, maar bevat wel een beklemmende, toch aparte sfeer, door de omgevingen en de goed neergezette invasie van de Chimera.
|
|
Online co-op is aantrekkelijk
De singleplayer is misschien ook niet hetgeen waar je dit spel voor zou moeten aanschaffen want echt uniek is deze zeker niet meer. Maar dat is natuurlijk niet het enige dat dit spel te bieden heeft want we kunnen ook samen spelen via de online mode. Zo is er de mogelijkheid om gezamenlijk met maximaal 8 spelers co-operatief missies uit te voeren in verschillende omgevingen, waarbij je kunt kiezen uit 3 verschillende klassen, te weten de vechtersbazen (soldiers), de special ops en de medics. De missies zijn weliswaar niet groots uitgewerkt, maar het is vooral leuk om de Chimera en de grotere vijanden kapot te knallen, welke uiteraard wat vitaler zijn dan in de singleplayer en hierbij voorop in de strijd te gaan met de andere online spelers. Melee-attacks zijn er dan ook niet zozeer bij, daar waar dit wel belangrijk is in de campaign mode bijvoorbeeld.
Daarnaast heb je ook nog andere online modi, waaronder de standaard Deathmatch mode en de Team Deathmatch mode, waaraan ook nog 2 andere vrij eenvoudige modi toegevoegd zijn. Je kunt met maximaal 40 man online aan de gang om vervolgens zoveel mogelijk XP binnen te halen. Leuk is dat je met deze XP steeds weer rangen omhoog kunt gaan (levels) waardoor je meer status krijgt, maar ook toegevoegde objecten kunt gebruiken voor jezelf. Dit maakt het niet alleen verslavender om online aan de gang te gaan op ranked servers, maar verhoogt ook de lust om steeds weer jezelf te verbeteren in vergelijking met anderen. Verder is het ook mogelijk om je eigen clans te maken en zorgen de uitermate functionele gebruikersinterfaces ervoor dat dit alles goed werkt, ook in combinatie met vrienden die je op je PS3 hebt en de game ook in bezit hebben. Inviten en joinen is in een mum van tijd gebeurt en dat hoort zo in een game als deze, die eigenlijk grotendeels draait op diens multiplayer capaciteiten. Jammer is wel dat vaak het overzicht verloren raakt als je speelt in servers waarin meer dan 30 man gehuisvestigd zijn. Hierdoor wordt het vaak chaotisch en kan het vaak al een snelle dood worden bij een spawn, of kun jij juist makkelijk spelers die net spawnen zonder pardon neerknallen. De overvolle, vaak soms ook te kleine maps, zorgen dan ook vaak voor een Quake III Arena effect, wat op zich wel de bedoeling lijkt te zijn geweest, maar tevens ook negatief opgevat kan worden.
Erg sterk, maar niet 100% overtuigend
Kwalitatief was Resistance: Fall of Man nog één van de meest hoogstaande games voor de PS3 bij de launch maar tegenwoordig kun je dit niet meer zeggen bij deel 2. Grafisch oogt het spel vrij aardig maar echt oogstrelend ziet het er niet uit. Het toch wat warrende effect van de omgeving, dat mij een soort van TimeShift gevoel gaf, komt niet altijd even gedetailleerd over en ook de dieptes in bepaalde levels in de campaign komen wat onnauwkeurig over. De wapens zijn gelukkig wel weer over-the-top uitgewerkt en zien er goed uit, en ook de karakters zelf net als de campaign tussenfilmpjes zien er over het algeheel goed uit. Resistance 2 is op zich geen tegenvallende titel in grafisch opzicht, maar weet zich geen raad met games als bijvoorbeeld Gears of War 2, die veel verzorgder over komt en niet dat overdreven bump-effect met zich meebrengt. Hetzelfde geldt eigenlijk voor het geluidsaspect. Ik hoor in de campaign niet die doordringende, overtuigende geluiden die je verwacht van een oorlog en soms komt het zelfs wat soft over. De Chimera praten vaak in zichzelf, wat het wel weer leuk en aantrekkelijk maakt, maar de echte oorlogssfeer die je zou verwachten ontbreekt deels door het te milde geluid. De soundtracks zijn daarentegen wel weer van een goed niveau. Het spel zal op een Nederlandse PS3 in het Nederlands ingesteld worden, wat misschien wat irritant over kan komen, maar echt storend zal het voor de meeste mensen niet zijn dat alles in het Nederlands uitgedrukt zal worden, dus ook de conversaties tussen mensen in de campaign. Echter weet iedereen dat het aloude Nederlandse taaltje veelal te amateuristisch overkomt om echt positief invloedrijk te kunnen zijn bij een game als deze.
|
|
Deze opvolger biedt veel goeds voor het geld dat je erin steekt bij een aankoop maar zal waarschijnlijk niet garant staan voor de beloofde 420 uur aan gameplay die Insomniac garandeerde. De game is in de singleplayer campaign daarvoor te rechtlijnig en de multiplayer zou na enige weken van spelen wel eens kunnen vervelen door de eentonigheid van chaos, die het spel eigenlijk positief, maar ook een tikkeltje negatief beïnvloedt. De MP komt meer over als Quake III Arena en fixeert zich meer op snelle actie en onoverzichtelijke chaos waardoor je het na een tijdje wel weer gezien zult hebben. Omdat de multiplayer bestaat uit 4 verschillende multiplayer modi, waarbij je kunt kiezen voor grootse of kleine battles, de uitstekende clanopties en een goede gebruikersinterface zal dit spel uitstekend fungeren als multiplayer game, maar dat komt vooral ook door de toegevoegde co-op mogelijkheid die je kunt spelen. Deze brengt wat meer diepgang in de toch vrij standaard multiplayer, en dat maakt deze game dan ook voor veel mensen zeer gangbaar. Tel daarbij de vele extra mogelijkheden en uitstekende community opties bij en je hebt een zeer complete game in huis. Kwalitatief is het net geen topper, maar de herspeelbaarheid, mogelijkheden en toch ook de charme van de leuke singleplayer, maken deze titel tot een zeer aantrekkelijke game.
|
| Games verdict: |
Eindscore
8.5 |
- Co-op voegt veel extra gameplay uurtjes toe
- Uitstekende, vele (community) mogelijkheden
- Erg gangbare controls/gameplay |
- Kwalitatief net geen topper
- Singleplayer iets te rechtlijnig
- Je moet van de snelle actie en chaos houden |
|
|
|
Main
Mortal Kombat vs DC Univ...
| Uitgever: Square Enix
| Uitgever: Radical Entert...
Stemmen: 49
| Door: Jeroen Janssen
lage cijfer ik had deze toch hoger ingeschat
