|
“Bloedmooi en dodelijk tegelijk”
Voorheen was het altijd wel gebruikelijk dat de beste titels aan het einde van het jaar, rondom de feestdagen uitkwamen. Dit jaar is daar echter verandering in gekomen (waarschijnlijk onder andere door Modern Warfare 2) en is een groot deel van de potentiële toppers uitgesteld naar Q1 2010 en een aantal daarvan komen er dus ook uit in januari. Een van die nieuwjaarsknallers is Bayonetta, en knallen doet die game zeker.
God may cry
Bayonetta is een typische actiegame in de trant van God of War en Devil May Cry. Dit is ook niet verwonderlijk, aangezien de originele maker van Devil May Cry ook aan het roer van Bayonetta staat. Vooral de gelijkenissen tussen Dante en Bayonetta (wat tevens de naam is van de game zijn opvallende hoofdpersoon) zijn opvallend: beide gebruiken dikke pistolen in combinatie met acrobatische melee aanvallen om hun vijanden af te weren. Bayonetta gaat hierin echter nog een stapje verder, met twee extra pistolen die aan haar schoenen vast zitten: haar zogenaamde pistoletto's.
Dit brengt mij dan ook meteen tot het punt wat van Bayonetta een onvergetelijke ervaring maakt: het combat systeem. De basis hiervan is heel simpel: je drukt op de Y-knop voor een korte aanval en op de B-knop voor een langzame, sterke aanval. Daarnaast spring je met A. Door deze aanvallen te combineren kun je een groot aantal verschillende combo's uit de grond stampen. Aan het eind van deze combo's gebruikt Bayonetta veelal een magische aanval, waarbij ze bijvoorbeeld een gigantische laars uit het niets tovert die een vijand helemaal plat stampt. Daarnaast kun je ook je vier pistolen gebruiken door respectievelijk de Y of de B knop langer ingedrukt te houden. Wanneer je dit doet nadat je een rondje om je as hebt gedraaid begin je zelfs in alle richtingen te schieten. Daarnaast kun je met je guns ook weer een hele set combo's tevoorschijn toveren, en dan zijn dat nog niet je enige wapens.
|
| |
Morpheus
Je kunt namelijk nog meer wapens en combo's kopen in de Gates of Hell. Dit is het winkeltje van een demonische smid die nogal op Morpheus uit The Matrix lijkt. Zo kun je naast een groot aantal nieuwe combo's bijvoorbeeld ook een Katana kopen of extra accessoires die bepaalde combo's of aanvallen versterken of je andere handige bonussen geven. Ook kun je bij hem snoepgoed kopen (veelal in de vorm van lolly's) dat je hp en je magische krachten herstelt. Als je je afvraagt waarom het lolly's zijn, kijk dan even naar hoe Bayonetta eruit ziet en vraag het jezelf dan nog eens af. Duidelijk toch?
Naast de standaard combo's heb je ook nog een paar andere trucjes achter de hand. Zo zijn er de zogenaamde Torture Attacks. Wanneer je vijanden aanvalt vult je magic gauge zich langzaam op. Wanneer deze vol is kun je een zogenaamde Torture Attack uitvoeren. Hierbij zul je een vijand zwaar toetakelen (en veelal vermoorden) door hem onder een guillotine te leggen of in een met spijkers bekleedde doodskist te gooien. Deze aanvallen variëren per monster en per aanvalshoek (zo krijg je bijvoorbeeld een heel andere aanval wanneer je een torture attack vanuit de lucht uitvoert in plaats van vanaf de grond). De belangrijkste gameplay eigenschap is echter de Witch Time (wat een ander woord is voor bullettime). Deze activeer je wanneer je op het laatst mogelijke moment een aanval ontwijkt (dit doe je met je rechter trigger). Wanneer je dit succesvol doet wordt alles om je heen tijdelijk paars en beweeg je vele malen sneller van je vijanden. Het onder de knie krijgen van deze techniek is van groot belang, aangezien je het nodig hebt in praktisch elke bossfight in de game.
Vierkoppige draak
En die bossfigbhts, die zijn echt geweldig. De bosses die je tegenkomt variëren van huizenhoog tot draken ter grootte van een berg. Iedere boss vergt ook weer een goede tactiek om te verslaan, hoewel niet zo beperkend als in Zelda. Zo zul je al snel tegen een vierkoppige draak moeten vechten die een gigantisch hoofd als buik heeft. In dit gevecht sta jij op een kleine brug en dien je de vuurballen van de draak te ontwijken. Terwijl je dus met je guns de hele tijd op die draak aan het schieten bent, zal die draak ook zo nu en dan met twee van zijn monden naar jou toe duiken en wanneer je die op het goede moment ontwijkt en Witch Time aan gaat, kun je tijdelijk heel veel schade bij het beestje berokkenen.
Die vierkoppige draak brengt mij dan ook op een ander geweldig punt van Bayonetta: de vormgeving. De vijanden in de game zijn grotendeels afkomstig uit een soort van hemelse wereld, Paradiso genaamd. Jij bevind je gewoon op aarde en om je vijanden te zien moet je naar een dimensie tussen deze twee werelden (eigenlijk zijn er drie, hel meegerekend) gaan, waarin je het tegen je vijanden kunt opnemen. Die vijanden hebben allemaal ook wel iets hemels. Ze hebben witte en gouden kleuren en hebben van die mooie ringetjes boven hun hoofd hangen (welke tevens de currency van de game vormen). Het zijn echter niet precies van die typische mannetjes met vleugels en witte gewaden. Zo zul je een soort van vogels met speren tegenkomen en in een van de eerste bossfights neem je het op tegen een reus wiens gezicht op z'n kop zit.
|
|
Geheugenverlies
Het verhaal van Bayonetta is echter wel wat cliché. Bayonetta is een van de laatst overgebleven Umbra Witches. De Umbra Witches beschermen de balans tussen de drie werelden (Aarde, Paradiso en Inferno). Jammer genoeg zijn bijna alle Umbra Witches dood en heeft een van de laatste (Bayonetta) last van geheugenverlies. Wanneer ze vervolgens mot krijgt met wezens uit de andere werelden en zo in een groot avontuur belandt, krijgt ze ook stukje bij beetje haar geheugen terug. Het verhaal wordt verteld via de standaard cutscenes maar er zijn ook stukken waarbij het veranderd in een verkapte diashow, met een paar bewegende elementen. Ik moet zeggen dat ik me hier toch wel een beetje aan ergerde, omdat het een beetje saai aanvoelde en dit net zo goed gewone cutscenes hadden kunnen zijn.
Grafisch ziet Bayonetta er prima uit. De game ziet er strak uit en op een paar kleine schoonheidsfoutjes na, soms een kleine framedrop op momenten dat er van alles op het scherm te zien valt, ziet het er echt goed uit. Het geluid is een apart geval. Het is over the top Japans, denk aan kreunen wanneer Bayonetta geraakt wordt en van die hyperactieve J-Pop, maar het doet zijn werk. De voice-acting is ook niet slecht, hoewel de stemmen wel erg stereotiep zijn. Het voelt allemaal een beetje als een chique porno film: het klinkt prima en je bent er zeker tevreden mee, maar toch voelt het een beetje smerig en goedkoop.
Bayonetta is echt een topgame geworden. De actie is van ongekend niveau en wat er op je scherm getoverd wordt weet je keer op keer te verbazen. Daarnaast is Bayonetta zelf natuurlijk ook een hoofdpersoon waar je niet al te snel je ogen vanaf zult houden, zeker wanneer ze haar haar, en dus haar kleding, gebruikt om een speciale aanval te doen en even poedeltje naakt op je scherm verschijnt, en straalt de game over het algemeen overal kwaliteit uit, verrek, perfectie bijna. Bayonetta begint het jaar goed en zet de standaard voor games in zijn genre torenhoog. Alles wat in het genre na Bayonetta uitkomt zal toch echt van goeden huize moeten komen wil het Bayonetta van zijn troon stoten!
|
| Games verdict: |
Eindcijfer
9.4 |
- Een van de beste combatsystemen ooit
- Brute bossfights
- Prachtige stijl |
- Soms vertraging in drukke vechtscenes
-
- |
|
|
|
Main
Mafia II
| Uitgever: 
Stemmen: 144
| Auteur: Joost Verplak
