| Nr: 5 Fr: 0 ? |   |
| Nr: 5 Fr: 0 ? | |
| Gebruikersgegevens | ||||
|
|
||||
| Movie review | ||||||||||||||||||||||||||
Flashback naar een legende De filmwereld bevindt zich de laatste tijd op een wat laag pitje, echte uitblinkers komen er niet meer en we zullen het dan ook moeten doen met goedbedoelde floppers waar je beter je geld voor in je zak kunt houden. In Nederland lopen we de laatste tijd nogal wat achter met releases als Saw en zo ook Cinderella Man. Daar waar in Amerika films aan de lopende band geproduceerd worden moeten we ons hier met knarsende tanden bezig houden met veelal oude klassiekers. Maar goed, beter laat dan nooit, als de tijd die verstrijkt dan ook de moeite van het wachten waar blijkt te zijn is het misschien niet eens zo deprimerend achteraf… Russell Crowe, menige filmliefhebber zal deze man wel al te goed kennen. Master and Commander en de klassieker Gladiator waren enkele van zijn laatste films in zijn toch vrij bescheiden filmografie als acteur zijnde. Na het piratenavontuurtje en een terugblik in de tijd is het tijd voor iets heel anders. Cinderella Man is namelijk een heel ander genre dan we gewend zijn van deze man, een biografisch drama over een man die van zwerver uitgroeide tot een bokslegende. De plot is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Jim Braddock, een man die zoals iedereen moeilijk de kost kon verdienen en dan ook heel wat mee gemaakt heeft in zijn leven. Het levensverhaal begint allemaal in 1928, daar waar Jim het leventje nog goed op orde heeft (of moet ik had zeggen?). Zijn bokscarrière staat nog goed op de rails en qua financiën heeft hij niet te klagen. Zijn liefdevolle vrouw Mae (voor sommige ook wel beter bekend als Bridget Jones) zit thuis afwachtend te hopen op een volgende overwinning van haar man en is dan ook erg trouw aan hem. Wat wil je nog meer....?? Maar in de minder bevredigende jaren van de 20e eeuw lijkt het op een drama uit te lopen. In deze periode lijkt de bokscarrière van Jim zijn einde te naderen, vooral als hij dan ook nog per toeval zijn hand breekt met boksen en hierdoor een wel heel slechte partij neer weet te zetten lijken de laatste seconden geteld te zijn. Hardwerkend als hij is besluit hij zich aan te melden als dokwerker om daar een schrale kost te verdienen. Zijn vrouw ondersteunt hem daarnaast in kleine mate en zorgt thuis voor de kids die later ook nog voor problemen blijken te zorgen. Normale voorzieningen als stroom kunnen niet meer betaald worden en het licht in het armmoedige gezinnetje lijkt helemaal verdwenen te zijn. Samen houden ze er de moed in en wachten ze op een kans die hen dan ook plots toegesneld komt. Braddock krijgt namelijk nog een laatste, eenmalige, kans om nog in de ring te stappen en daarmee veel (250 Amerikaanse bucks) geld te winnen. Zijn carrière hangt misschien zelfs weer in de lucht bij een succes! De film wordt in feite gecombineerd door twee genres. Er hangt een zeer emotionele en trieste kant aan het verhaal die eigenlijk voornamelijk door het eerste uur wordt gevormd, en er bestaat een hard sfeertje dat zich voornamelijk in de ring zelf afspeelt. De in mindere mate bij elkaar passende combinatie wordt echter zeer goed uitgebeeld en past dan ook zeer goed bij het eindresultaat. De boksscènes waarbij je geregeld wat bloed, zweet en tranen ziet vallen zijn vrij grof en gewelddadig maar passen bij het karakter van de film. Alles gaat erg ver, ook in de emotionele vorm, soms zou je zelf bijna de film in willen stappen en die arme sloebers wat geld willen geven, alles is erg levendig en realistisch in beeld gebracht wat veel indruk op mij heeft weten te maken.
Door de sublieme cast die naast Russel Crowe en Renée Zellweger gevormd wordt door Paul Giamatti (die wat weg heeft van Nicolas Cage) en Craig Bierko (die in het laatste half uur te bewonderen valt) is de film gewoon een schitterend aangekleed toneelstuk geworden. Het beeld dat Russel Crowe weet te creërenover Jim Braddock is gewoon subliem, zeer positief en werelds.
|
||||||||||||||||||||||||||
