Titel: Casualties of War

De cast wordt gevormd door enkele grootse acteurs die eigenlijk vooral faam maakte in dergelijke komische films en heel andere genres dan War. Sean Penn doet zich voor als de Sergeant Barnes uit Platoon en Eriksson heeft wat weg van het in het begin wat bescheiden Taylor.
Toch blijft Eriksson gedurende de gehele film erg koelbloedig en standvastig bij zijn besluiten. Uiteraard zal het achteraf zeker wel een traumatische ervaring zijn geweest als zoiets je daadwerkelijk ook zou overkomen. De stomme Hatcher, gespeeld door John C. Reilly, wordt goed afgeschilderd als een meelopende idioot die op elk terein alles wel ziet als een uitdaging en de altijd grove Clark (Don Harvey) weten zich goed in hun rol in te leven. Uiteraard mogen het Vietnamese slachtoffer (Thuy Thu Le) en John Linton niet zomaar vergeten worden. Vooral de preek op het einde van John Linton die daarmee Eriksson probeert om te praten verdient een dikke pluim, prachtig om te zien.

Het wat slippende en onprofessionele begin van de film worden na ’n kwartier al snel goed gecompenseerd door een emotioneel en diepgaand stukje speelkunsten.
De wreedheid van de war komt zeer duidelijk naar voren en zullen dan ook voor elke liefhebber van de Vietnamoorlog zeer pakkende uitwerkingen hebben op de denkwijze van de voorbije oorlog. Uiteraard mag je niet concluderen dat het zo overal is gegaan, al doen films als Hamburger Hill zo soms wel doen vermoeden. Door de goede keuzes bij het samenstellen en het verkrijgen van de cast heeft Casualties of War net dat extra beetje adrenaline gekregen dat het nodig had. In ieder geval een zeer indrukwekkende film die niet bedoeld is om even met je lieve zachtaardige vriendinnetje te bekijken maar een drama dat je juist met veel aandacht moet bestuderen en waar je later nog eens goed over kan nadenken. Niet te vergelijken met bovengenoemde toppers maar zeker voor de geïnteresseerde meer dan het kijken waard!