| Nr: 5 Fr: 0 ? |   |
| Nr: 5 Fr: 0 ? | |
| Gebruikersgegevens | ||||
|
|
||||
| Movie review | ||||||||||||||||||||||||||
Drama, drama en nog eens drama... Drama’s worden steeds meer in een actievoller scenario uitgebracht. Flightplan lijkt ook weer zo’n film die van drama uiteenloopt tot een chaotische actie scène (zoals ook in Red Eye). Hopelijk mogen we nu dan ook een wat succesvollere film verwachten. Hoofdrolspeelster Jodie Foster staat erom bekend dat ze niet de minste films uit weet te kiezen. Ze leest nauwkeurig de scripts van dergelijke aankomende films en besluit daarna pas een keuze te maken, ik heb mogen concluderen of ze er goed aan heeft gedaan om ook een rol in deze film te vertolken. Het plot zal voor menige filmfan wel bekend zijn, het filmdebuut van Peter A. Dowling (die de writing credits op zijn naam mocht schrijven) zal niet aan iedereen voorbij zijn gegaan, daar waar we heel wat trailers voor onze neus hebben gehad de laatste tijd. Voor de niet-weters onder ons toch een korte uitleg van de storyline. Het gaat over Kyle (Jodie Foster) die een moeilijke tijd door maakt. Haar man sterft namelijk en haar dochter lijkt overal bang voor te zijn. Schuw als ze is durft ze toch mee te gaan met Kyle naar Amerika. Kyle werkt in de vliegtuigenindustrie en heeft meegeholpen aan de opbouw van de motoren van het vliegtuig waarmee zij van Berlijn naar New York gaan reizen om daar Julia’s vader te kunnen begraven. Tijdens de vlucht lijkt alles goed te gaan tot Kyle in slaap doezelt. Als ze wakker wordt concludeert ze namelijk dat haar dochter spoorloos verdwenen is. Enkele sporen leiden er toe dat ze wel aan boord is geweest en dat ze nog leeft, maar de passagiers en de crew aan boord zitten vol ongeloof. Vooral als blijkt dat de stoel van Julia voor de reis helemaal niet bezet zou gaan worden. Door de moeilijke tijden lijkt het erop dat de overstuurd geraakte moeder door waanillusies haar dochter naast haar zag zitten. Ze is er echter sterk van overtuigd dat ze gelijk heeft en doet dan ook alles eraan iedereen te kunnen overtuigen. Ze beschuldigd enkele Arabieren, zet het hele vliegtuig (figuurlijk) op zijn kop en doorzoekt persoonlijk het hele vliegtuig van top tot teen. Zal ze haar gelijk krijgen of is haar dochter echt dood zoals enkele beweren?
Flightplan is ook weer zo’n rare film die het vooral moet hebben van het begin. Alles lijkt weer een beetje de goede kant op te gaan als er zich weer een groot drama lijkt af te spelen. Iedereen is in rep en roer en wat volgt is een wat chaotisch einde. In dit geval is het einde vrij actievol en lijkt het verhaal hierdoor als een puzzel in elkaar te vallen. Mensen waarvan je denkt dat ze iets met de verdwijning te maken hebben zijn niet wie ze lijken te zijn en de betrouwbare, behulpzame personages gedragen zich soms erg huichelachtig wat weer zorgt voor de nodige verwarring. Iets wat gedurende de film ook erg opvalt, misschien juist iets te veel.
|
||||||||||||||||||||||||||
