| Nr: 5 Fr: 0 ? |   |
| Nr: 5 Fr: 0 ? | |
| Gebruikersgegevens | ||||
|
|
||||
| Movie review | ||||||||||||||||||||||||||
Predictable deaths Final Destination is een bloeiende reeks op zich. We vonden in de eerste delen al verschijnselen die menigeen liet schrikken. Doorborende boomstammen en ladders, naar beneden stortende glasplaten en nog heel veel meer angstaanjagende doodsoorzaken. In dit 3e deel mogen we ons weer gaan opmaken voor nieuwe sterfgevallen die door de meest gekken gebeurtenissen zullen doodgaan. Het verhaal in dit 3e deel neemt deels het verhaal van de eerste film over. De 2e film, die zich weer deels focuste op het eerste deel wordt in feite niet betrokken in deel 3. We maken ditmaal kennis met een achtbaan. De knappe Wendy Christensen krijgt een visioen en verbeeldt zich een voorspelling in waarin de achtbaan crasht door een hydrolisch probleem dat zich voordoet tijdens de ride. Beveiligingen raken los en mensen vliegen tegen de stangen alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Haar voorspelling komt uit, aangezien veel mensen uit angst voor Wendy’s visioen al het karretje verlaten voordat de tragedie begint lijkt het erop dat ze veel mensen van de dood heeft gered. Als later echter blijkt dat 2 meiden (zonnebank-effect) en een jongen wel heel mysterieus omkomen begint er een lampje te branden. De foto’s die Wendy namelijk gemaakt heeft lijken verband te hebben met de toekomstige dood van de aankomende slachtoffers. De volgorde is vooraf bepaald en Kevin besluit hulp te bieden voor Wendy. Ze gaan samen de komende slachtoffers één voor één af maar ze blijken geen onheilspellende oplossing te vinden voor het probleem. Voortdurend worden ze geconfronteerd met nieuwe doorboringen, uiteenspattende hoofden en andere gruwelijke zaken die ze alleen maar banger maakt. Zal het mysterie ditmaal dan wel tot een vroeg einde komen? Reken maar op een nee. Typerend, maar wel positief, aan Final Destination is de manier waarop iedereen onheilspellend aan zijn einde komt. Je verwacht het, dan gebeurt het niet. Dan op een gegeven moment flitst er een voorwerp door het scherm waardoor op gruwelijke wijze een hersenpan doorboort wordt of iets anders zorgt voor een wel heel gruwelijke dood. In dit deel is dat wat minder het geval. Alles lijkt voorspelbaar te zijn en diegene die zeggen ‘I’m not gonna die, see?’ vliegen als een stel malloten over het scherm heen en worden afgerekend op hun woorden. De manier waarop dit gebeurt is vaak erg gruwelijk, maar niet echt variërend. De zonnebank moord en de nail-gun kills zijn misschien nog wel de meest attractieve kills die je in de film zult tegenkomen. Pijnlijk is het allemaal verder niet. Het zijn vooral uiteenspattende hoofden die je namelijk zult tegenkomen en die in totaal een stel seconden voortduren. Veel bloed, maar weinig denkwerk van dien. Veel doodsoorzaken zijn namelijk helemaal niet uitgewerkt in dit deel. Je kunt op je klompen aanvoelen dat een irritant karakter toch wel dood zal gaan en ook op het moment dat je het zelf in gedachten hebt. De manier waarop is vrij ondoordacht en ook niet al te origineel. In deel 1 en 2 bijvoorbeeld hadden we nog enige andere aandachtstrekkende effecten die ook voor een dood zouden kunnen zorgen. Het werd vaak echter iets heel anders dat dus niet helemaal in onze verwachtingspatroon pasten. Hier is dat vaak wel het geval, wat dus ook leidt tot een kortstondige film. De cast is, zoals vanouds, wel aardig maar een beetje speels. Wendy (Mary Elizabeth Winstead) neemt haar dramatische persoonlijkheid goed met zich mee maar personages als Lewis en de 2 bitches uit de film worden wel erg overdreven in beeld gebracht. Okay als je wat opvallend wil zijn maar dit is wat mij betreft wel een beetje erg overdreven naar voren gebracht. Verder is de sfeer een stuk minder dan ooit tevoren het geval is geweest. Dit komt vooral door de focus die is gelegd op de manier waarop mensen de dood tegenkomen. Het gaat niet meer om de achterliggende gedachten.
Wat mij betreft heeft deze reeks wel zijn beste tijd gehad. Deel 1 en 2 waren zeer behoorlijk maar het laatste deel is een aardige tegenvaller. Het is op zich geen saaie bedoeling maar het verhaal wordt te ongestructureerd aangepakt. Het is allemaal zo voorspelbaar geworden en de mensen die dood gaan zijn niet al te snugger in de film verwerkt. Veel logica en realisme wordt er niet uitgebeeld, iets wat eerst nog wel het geval was. Wat elk aspect betreft een tamelijk forse achteruitgang. Voor de echte die-hard fans van Final Destination zal dit een zware dobber zijn, voor de neutrale kijker die even niets te doen heeft, ga liever naar V for Vendetta of Ice Age 2. James Wong, regisseur van het eerste deel, heeft heeft er nogal met de pet naar gegooid en er een grappig spektakel van gemaakt en hopelijk weet hij dit zelf ook.
|
||||||||||||||||||||||||||
